Rečnik stručnih izraza

Najvažniji pojmovi

HWBBGF
Vrednost HWBBGF je izračunata godišnja potreba za grejanjem u kWh/m2 koja se odnosi na bruto površinu nivoa neke zgrade. Ta vrednost uzima u obzir stvarno korišćenje zgrade i karakteristike lokacije na kojoj se ona nalazi. Izračunata potreba za grejanjem je ona računski utvrđena količina toplote koje se u dugogodišnjemu proseku mora u sezoni grejanja dovesti u prostorije zgrade da bi se osigurala zadana temperatura tokom radnog vremena. Izračunavanje potrebe za grejanjem zgrada odvija se prema tehničkom nivou što je regulisano standardom ÖNORM EN 832.
Specifična potreba za grejanjem i u Srbiji i u evropskom okruženju je indikativna veličina koja se najčešće koristi za utvrđivanje zahteva toplotne izolacije odn. energetski pokazatelj za zgrade i kao osnova za dodatne zahteve energetski štedljive gradnje.

Godišnja potreba za toplotnom energijom Q (kWh/god)
Predvidljivo očekivana godišnja potreba za toplotnom energijom.

Maksimalni gubitak toplote = Toplotno opterećenje Ptot (W)
Toplotni efekat koji se pri normalnim spoljnim temperaturama mora proizvesti da bi se postigle računski utvrđena sobna temperatura.
Nazivna vrednost toplotne provodnosti (D in W(mK) je toplotna provodnost koja se koristi u projektovanju te se mora deklarisati prema standardu ÖN EN 13162.

Toplotni gubitak provetravanjem PL(W)
Toplotni efekat koji je potreban da se vazduh koji ulazi zagreje na izračunatu temperaturu. Specifični ukupni toplotni gubitak = specifično toplotnom opterećenju zgrade P1 (W/m3K)
Ukupni toplotni gubitak koji se odnosi na 1 m3 bruto površine prostora i 1K razlike u temperaturi. Specifični toplotni gubitak izolacije (W/m3K)
Toplotni gubitak usled provetravanja koji se odnosi na 1m3 bruto površine prostora i 1 K razlike u temperaturi.

Specifični gubitak toplote usled prenosa prema (W/m3K)
Toplotni gubitak kroz građevinske elemente kojima je omeđen prostor, koji se odnosi na 1 m3 bruto površine prostora i 1 K razlike u temperaturi.

Toplotni gubitak usled prenosa P0 (W)
Ukupna toplota koja se ispušta kroz površine grejanih delova zgrade koji omeđuju neki prostor.

Koeficent prolaza toplote U (W/m2K)
Naziva se i vrednošću prolaza toplote i označava tok toplote kroz neki građevinski element u stacionarnom stanju uz uvažavanje prelaza toplote na susedne vazdušne slojeve. Budući da se stacionarno stanje ne javlja u praksi, koeficent U u odnosu na toplotni gubitak nije jedina presudna indikativna veličina, nego se uzima kao pomoćna veličina. Čim je manji koeficent U, time je bolja toplotna izolacija nekog građevinskog elementa!

Otpor prolazu toplote R (m2K/W)
označava sposobnost nekog elementa zgrade da izoluje toplotu. Što je veći R, time je bolja toplotna izolacija!

Toplotna provodnost
Naziva se još i koeficentom toplotne provodnosti, a označava sposobnost nekog građevinskog materijala da provodi toplotu. Zavisi od temperature, sadržaja vlage i u nekim izolacionim materijalima i od starosti. Što je manji, time je bolja toplotna izolacija!

Toplotna zaštita ili izolacija
Označava sve mere za zaštitu elemenata građevine od toplotnih gubitaka (energija grejanja) ili upijanje toplote spolja (zaštita od letnje vrućine). Posebne zahteve uređuje standard ÖN B8110 „Toplotna zaštita u visokogradnji“.

Kapacitet akumulacije toplote
Kapacitet akumulacije toplote umnožak je mase m i specifičnog toplotnog kapaciteta c građevinskog materijala. To je količina toplote koja je neophodna da se 1 kg nekog materijala zagreje za 1° C. Specifični toplotno kapacitet indikativna je veličina koja se razlikuje od materijala do materijala.
 
Štampaj Spakuj u PDF Preporuči